Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO)


Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO)

Organisation for Economic Cooperation and Development (OECD)

De OESO richtlijnen maken duidelijk wat de Nederlandse overheid (en de  andere aangesloten landen) van bedrijven in het buitenland verwacht op het gebied van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO). Ze bieden handvatten voor bedrijven om met kwesties om te gaan als: ketenverantwoordelijkheid, mensenrechten, kinderarbeid, milieu en corruptie.

De Richtlijnen zijn opgesteld door de 38 OESO lidstaten en 13 aangesloten landen in samenwerking met bedrijfsleven (BIAC), vakbonden (TUAC) en maatschappelijke organisaties (OECD Watch). Coördinatie ligt bij het OECD investeringscomité in Parijs. De OESO richtlijnen zijn gebaseerd op internationale verdragen en bedoeld om gelijke MVO regels te hanteren voor internationale handel (level playing field). De Richtlijnen staan beschreven in 11 hoofdstukken.

Wat doet het Nationaal Contactpunt (NCP)?

Het Nederlandse Nationaal Contactpunt (NCP) ondersteunt bedrijven om de OESO richtlijnen in praktijk te brengen. Wanneer dit tot verschillen van inzicht leidt tussen bedrijven en haar stakeholders, kan dit door alle partijen bij het NCP worden gemeld. Het NCP treedt in dat geval op als onafhankelijke bemiddelaar bij het oplossen van het probleem. Hierdoor kan escalatie en reputatieschade worden voorkomen.

Update 2023 van de OESO-richtlijnen

In 2023 is een geactualiseerde editie vastgesteld. Belangrijke accenten: aansluiting op klimaat- en biodiversiteitsdoelen, nadruk op risicogedreven due diligence door de volledige waardeketen, aandacht voor (data)technologie en AI, versterkte anti-corruptie-aanbevelingen en betere bescherming van mensenrechtenverdedigers en klokkenluiders.

Wat doet het Nationaal Contactpunt (NCP)?

Het Nederlandse Nationaal Contactpunt (NCP) ondersteunt bedrijven om de OESO richtlijnen in praktijk te brengen. Wanneer dit tot verschillen van inzicht leidt tussen bedrijven en haar stakeholders, kan dit bij het NCP worden gemeld. Het NCP treedt in dat geval op als onafhankelijke bemiddelaar bij het oplossen van het probleem. Hierdoor kan escalatie en reputatieschade worden voorkomen.

Praktisch betekent dit: je kunt bij het NCP terecht voor uitleg, voorbeelden, tools en - als dat nodig is - bemiddeling om escalatie en reputatieschade te voorkomen. Ook publiceert de OESO een database met casussen die door NCP’s zijn behandeld.

De 38 OESO lidstaten zijn:

Australië, België, Canada, Chili, Colombia, Costa Rica, Denemarken, Duitsland, Estland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Ierland, IJsland, Israël, Italië, Japan, Letland, Litouwen, Luxemburg, Mexico, Nederland, Nieuw-Zeeland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Slowakije, Slovenië, Spanje, Tsjechië, Turkije, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten, Zuid-Korea, Zweden, Zwitserland.

Naast de 38 OESO-lidstaten hebben momenteel 13 niet-leden de OESO-Verklaring (en dus de OESO-Richtlijnen) ondertekend. Dat zijn: Argentinië, Brazilië, Bulgarije, Egypte, Jordanië, Kazachstan, Kroatië, Marokko, Peru, Roemenië, Tunesië, Oekraïne, Uruguay.

Geschiedenis van de OESO

In 1961 ging de toenmalige Organisatie voor Europese Economische Samenwerking (OEES), op in de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). Als opvolger van de OEES, belichaamt de OESO de visie van George Marshall, die in zijn toespraak van juni 1947 een pleidooi hield voor economische samenwerking en ontwikkeling als middelen bij uitstek om blijvende vrede, veiligheid en welzijn te kunnen verwerven. De organisatie stimuleert sindsdien internationale samenwerking en duurzame economische ontwikkeling, met als doel welvaart, werkgelegenheid en een open wereldhandel te bevorderen.

De OESO is een intergouvernementele organisatie. Alle lidstaten zijn landen met een markteconomie, die worden geregeerd op basis van democratische beginselen en respect voor de mensenrechten (homogeniteit van het OESO-lidmaatschap).

Kern­doelstellingen van de OESO

De desbetreffende Conventie uit 1960 beschrijft als de doelstellingen van de OESO het bevorderen van beleid dat beoogt:

    De hoogst mogelijke duurzame groei, werkgelegenheid en stijgende levensstandaard in de lidstaten te bereiken

    Bij te dragen aan goede economische ontwikkeling in zowel lidstaten als niet-lidstaten

    Bij te dragen aan de expansie van de wereldhandel- en van investeringen op een multilaterale, niet discriminatoire basis

Zo helpt De Duurzame Adviseurs

We maken de OESO-richtlijnen praktisch voor jouw organisatie en keten, met een aanpak die direct aansluit op ESG strategie en (toekomstige) rapportage-eisen:

  1. ESG-strategie & materialiteit: bepaal focus en doelen (o.a. klimaat & arbeidsomstandigheden) en leg de link met jouw waardeketen.
  2. Due-diligence-proces opzetten: beleid, risicoanalyse (inclusief dieper in scope 3/keten), mitigerende maatregelen, klachtenmechanisme en monitoring.
  3. Data gereed maken voor VSME: verzamel alleen de datapunten die er toe doen en bouw slimme “evidence trails”.
  4. Rapportage & communicatie: duurzaamheidsverslagen die spreken.

Sparren over jouw situatie?

Heb jij hulp nodig bij het Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO)? Maar weet je niet zo goed waar je moet beginnen? Wij helpen je graag verder.

Meer informatie over ons ESG strategie traject

Vraag vrijblijvend een kennismaking aan



Reactie plaatsen